منچستر یونایتد را از دوران نوجوونی دوست دارم. از اواسط دهه 90 که هنوز در اروپا به یک قدرت تبدیل نشده بود. ده، دوازده سال پیش بود که منچستر برای یازدهمین بار قهرمان انگلیس شد. اون موقع با خودم می گفتم تا منچستر میاد به رکورد 18 قهرمانی لیورپول برسه، ما پیر شدیم! اما منچستر به هجدهمین قهرمانی اش هم رسید. خیلی زودتر از اونکه تصورش رو می کردیم. در طی این سالها سه نسل مختلف در منچستر بازی کرده اند. نسل دهه 90 که نسل اریک کانتونا و... بود، نسل دوم نسل دیوید بکام و پل اسکولز و ... بود که حالا اواخر دوران بازیگری رو سپری می کنند و نسل سوم که نسل رونالدو و کریک و ... است و جالب اینکه منچستر با این 3 نسل همیشه در اوج بوده و این نتیجه زیرساخت قدرتمند باشگاهه. ( مقایسه کنید با تیمهای ایرانی که در یک فصل قهرمان می شن و فصل بعد به دسته پایین تر سقوط می کنن!)