از روی دلتنگی

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد/ نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت/ ولی بسیار مشتاقم از گلویم سوتکی سازد/ گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش/ و او یک ریز و پی در پی دم گرم و چموشش را بر گلویم سخت بفشارد/ و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد/ بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را / (دکتر علی شریعتی)


استاد شجریان

 

من  شخصاً از موسیقی سنتی ایران چندان خوشم نمیاد و این نوع نوسیقی رو گوش نمی کنم. بنابراین طبیعیه که طرفدار و شنونده کارهای آقای شجریان هم نیستم. اما چند روز پیش مطلبی در یکی از سایتهای وابسته به جناح راست خوندم که واقعاً ناراحت شدم. نویسنده مقاله، آقای شجریان رو به خاطر نوشتن نامه و اعتراض به پخش صدایش از صدا و سیما و همچنین مصاحبه با بی بی سی، به شدت مورد انتقاد قرار داده بود و در نهایت نتیجه گیری کرده بود که آقای شجریان حتی از ساسی مانکن و ام کلثوم ( خواننده زن عرب) پایین تر است!

همونطور که گفتم من اصلاً موسیقی آقای شجریان رو گوش نمی کنم. ممکنه یک نفر اصلاً از شجریان خوشش نیاد و حتی منش سیاسی و اخلاقی اون رو هم نپسنده، اما این دلیل نمیشه که کسی رو که بیش از 40 سال خوانندگی کرده و به اعتراف دوست و دشمن، یکی از بهترین صداها رو داره و استاد مسلم موسیقی محسوب میشه رو به خاطر نوشتن نامه انتقادی و مشی سیاسی، چنین زیر سوال ببریم و با ساسی مانکن که تازه یک ساله که خواننده شده، مقایسه کنیم و حتی از اون هم پایین تر بدونیم! فکر می کنم چنین نتیجه گیری بیشتر ناشی از عصبانیت است تا منطق!


?مهران | 1388/4/9 | پیوند | 1 نظر | ارسال نظر | موضوع: نوشته های جدی

نظر | 1388/4/14
محمد گفت:
آقا به وبلاگت نگاهی انداختم واقعا وبلاگ خوبی داری.
منم با نظر تو موافقم .در کل تا حالا یه بار شجریان گوش دادم اونم تو تاکسی ولی براش احترام خاصی قائلم چون هر چی که باشه اون سمبل موسیقی ایرانیه و یه هنرمند بزرگه. با این حرفا هم چهره ی محبوبش پیش مردم خراب نمیشه.